12 Mart 2012 Pazartesi

İstanbulu'da böyle terkettim ben...

Şarkının başında vuran ilk melodiyim..
Sözler başlayınca kendimi kaybederim..
Bu güzellik sonlaninca titrer ellerim,keder etrafımı sararsa tükenir giderim..
Yollarım tükenir..Yeni şeritler çizerim..
Sayfam tükenirse derimi feda ederim..
Ruhum susmasın yeter ki,ellerim çalışmakta..Eller yetmezse göz yaşları ne güne durmakta..
Bir resim çizdim ilham perim kıskanmakta..Bu Hırs oldukça mucizelerim tükenmez korkma..
Harfler sahipsizdi yan yana koydum..Kafiyeler hoşuma gitti satırlara gönül koydum..Kıramadilar 4'lük sahibi oldum , bitene kadar ANNE ben şair oldum..
Hatıralarim baş rol oynar , boş salonda alkış sesleri yankılanmakta..
Tek kişilik dev kadro ilham perimdir nasılsa..
Boğazın suyu şırıl şırıl toprağı okşamakta , martılar çığlıklarıyla ilgi çekmeye çalışsada..
Yeri gelir yeni doğmuş bebeğim bazense kara cahil kör bir mermiyim..İşte budur benim eksiğim,hatasız kul olmaz sözü tek mazeretim...
Mutluluklarım sadece rastlantıymış anladım...Kendimi alkolle körükledim,yanan ateşimde geçmişimi közledim..
Geçen her dakikada saniyeleri biriktirdim, aklıma sığmadı saatlere emanet ettim..
Gök gürüldese boşluğa kayar bedenim galiba bu boşluktan kafayı yedim..Şarkılar başlar biter demiştim , tekrar tekrar dinleyince tadı bayar diye dip not etmiştim, yinede bir kula kendimi dinletemedim..
Ben boş bir sayfaya güneşi çizerim , harflerim var oldukca altına yatar serinlerim..
Yazarken sigaram yanar dumanını üflerim ,yazdıklarıma yorum yapar can nefesimle dinlerim..
Elde avuctakiler tükenmiş yarınlarım aç kalmakta , bugüne bak diyen karnım tok nasılsa..
Gelecekteki bana kim hesap verecek acaba..Bugünlerim çoktan ölmüş olucak zaman kavramında..
Bosvermişim hepsini çıkmışım yola..Bu sıcaklar altında dudaklarım kurumakta..Yok mu bir çesme bu upuzun yolda..Zamanin şartları eski hayırları bile sonlandırmakta..
Hani nerede o resimler acaba? Gerçek hayattan kesitler..Karşımda hep beton et yığını anlamadım..Görduklerime gerçek hayatta kavuşamadım..
Bedenim şikayetçi ruhun isyanlarından..Kulak veren nefsim bile şimdi bundan pişman..Hep tek bir söz söyler durur hüsran , cennetim bu dunyanin neresinde diyip diyip kahrolur nur'an...


ANIL VARDARELİ 2008

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder